Η καμπύλη αχθοφόρων

Michael Porter έχει προτείνει τρεις γενικές ανταγωνιστικές στρατηγικές: ηγεσία δαπανών, διαφοροποίηση και στρατηγική εστίασης (δείτε το μέρος 1). Κάθε στρατηγική έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει ένα μακροπρόθεσμο βιώσιμο πλεονέκτημα σε μια ανταγωνιστική αγορά, και κάθε μια προσπαθεί να ακολουθήσει εκείνο τον στόχο με τους αρκετά διακριτικούς τρόπους.

Η αιτιολόγηση για αυτόν τον προσδιορισμό θέσης μπορεί να γίνει κατανοητή μετά από να αναγνωρίσει την επίδραση u-morfi's που παρατηρείται στη συμπεριφορά της αποδοτικότητας των εταιριών που ανταγωνίζονται σε μερικούς βιομηχανικούς τομείς.

Αυτή η έννοια προτείνει διάφορες πιθανές σχέσεις μεταξύ του μεριδίου αγοράς και της αποδοτικότητας. Σύμφωνα με τη σε σχήμα υ καμπύλη που απεικονίζεται, μια επιχείρηση μπορεί να επιτύχει μια σχετικά υψηλή επιστροφή στην επένδυση (ROI) με τη μετάβαση μετά από το κύριο μερίδιο αγοράς στη βιομηχανία της.

Εάν η εταιρία δεν μπορεί να επιτύχει έναν υψηλό ένα επίπεδο πωλήσεων, δύο εναλλακτικές λύσεις είναι ανοικτές: (1) μια είναι να επιλεχτεί η μοναδική διαφοροποίηση, έτσι η εταιρία μπορεί να απολαύσει ένα τιμή-ασφάλιστρο λόγω των ειδικών χαρακτήρων των προϊόντων της, (2) άλλο είναι στην εστίαση σε μια εξειδικευμένη αλλά κερδοφόρα θέση μέσα στη βιομηχανία.

Η χειρότερη κατάσταση δεν είναι το χαμηλότερο όριο της u-kampy'lis χωρίς το πλεονέκτημα δαπανών και καμία διακριτική αξία της προσφοράς.